Na mijn berichtje van 7 april had ik Niyara niet meer gezien.
Maar gisteravond was er weer een cadeautje
Ik ging wat later naar bed en om 23.10 keek ik even in haar bak en ik zag een schim.
Ze schoot in een van de kurktunnels.
Ik ging gezellig tegen haar kletsen en zei kom maar, alles oké.
Ze kwam voorzichtig uit de kurktunnel en klom op een andere kurktunnel naar mij toe.
Ze keek omhoog bij de tralies.
Ze reageerde echt op mijn stem.
Ik heb haar een meelwormpje gegeven door de tralies heen.
Vervolgens het middendeel open gedaan van de traliedeksel en zo kon ik haar nog een meelwormpje geven.
Daarna die deksel maar snel weer dicht gedaan want ze volgde mijn hand op zo'n manier ( en ze is zooo snel ) dat ze bijna weer de deksel op en de bak uit had kunnen lopen...
Ik ben in elk geval erg blij dat Niyara ondanks dat ik haar weinig zie, niet bang voor mij is en als ik haar zie dus gewoon nog het contact zoekt / accepteert.
Helaas was het erg donker en ging het allemaal erg snel dus een foto van haar heb ik niet helaas.
Wel nog een fotootje van de scape.
Aan de achterkant kan ik net onder de poster gangen zien die ze gegraven heeft.
Op dit moment hoor ik haar overigens ook bezig ondergronds, wat wel vaker het geval is in de ochtend.
