Paola's buik - update bezoek da p. 4

[Louise]

Zoals ik in het onderwerp over het nestje van Vedo en Paola in F&V al had geschreven, is Paola na haar bevalling van vorige week zondag nogal dik gebleven. Ze was al heel veel aangekomen (50 gram) en erg dik voor de bevalling. En ze zag er dus nog steeds erg dik uit, de hele week.

Gister leek het er ook op dat het niet goed met haar gaat: haar voorkant lijkt extra mager, waardoor ze er heel raar uitziet, want haar achterkant is echt enorm dik nog. En ze leek ook wat moeite te hebben met lopen, ze was wat ongecoördineerd. Verder zorgt ze nog prima voor haar jonkies en ze eet en drinkt ook normaal.

Toch maak ik me inmiddels grote zorgen. Zijn er jonkies achtergebleven, of is er iets anders met haar baarmoeder? En wat kan ik nu nog? zou antibiotica kunnen helpen? Ik kan niet echt met haar (al dan niet met de jonkies) naar de dierenarts, en bovendien: opereren??? Dat zie ik niet zo zitten. Hopen dat ze het redt totdat de jonkies op eigen benen kunnen staan?

Uit het andere onderwerp, dit schreef Knorretje:

Het kan wel dat ze gewoon heel veel is aangekomen. Dat had Imrah van Jaqueline ook inderdaad. En ik heb het met het eerste nestje van Baronesje gehad, die had er ook maar twee. En verder geen gekke dingen aan de hand, kerngezond, en het volgende nest waren er gewoon 7.
Het zou ook kunnen zijn dat ze erg veel vochtproductie in de baarmoeder had, veel vruchtwater dus. Of een combinatie van beide.

Heb je haar buikje nog gevoeld na de bevalling? Want als er een kleintje is achtergebleven hoef je daar in eerste instantie niets van te merken. Pas later begint dat echt te ontsteken en wordt ze heel ernstig ziek. Ik heb dat met Luna meegemaakt. Sindsdien doe ik de eerste ochtend na de bevalling standaard even een buikpalpatie bij moeder hamster, om te voelen of er niets is achtergeblebven in de baarmoeder. Misschien een idee om dat nog even te doen?

Ik heb haar buik niet gevoeld. Ze is ook nog totaal niet 'aanspreekbaar' geweest, zeg maar, ze doet afwerend als ik in de buurt kom en gaat alleen maar van het nest af om heel snel eten te pakken en te plassen en te drinken. Ik heb haar dus nog helemaal niet opgepakt, maar ik kan dat vanavond wel eens doen.

Maarja, dan nog, stel er zit nog wat in haar buik, wat dan???

Louise

[CrazyCatLady]

Klinkt het zelfde als bij Mara, en bij Mara is dat toen niet goed afgelopen... Zoals het nu klinkt, heeft Paola er last van, en ik denk dat de twee jongen ook niet veilig zijn als Paola pijn krijgt, toen Yana pijn begon te krijgen, begon ze haar jongen op te eten. Misschien dat je toch met Paola en jongen naar de dierenarts kunt gaan? Ik weet niet wat een DA dan gaat doen, maar als er echt iets achter is gebleven (dat kan de DA dan met zekerheid vast stellen), gaat dat niet vanzelf over, en volgens mij komt dat ook niet echt ten goede van Paola, misschien dat een dierenarts iets anders kan doen dan alleen opereren.

[Louise]

Ja, ik weet dat de jonkies niet veilig zijn. Met jonkies en al naar de dierenarts, pfoe... Ben jij toen met Mara naar de dierenarts gegaan, en wat deed die?

Ik word af en toe ook een beetje moedeloos, moet ik zeggen, want Rubi is ook niet helemaal goed, en er is dus een kans dat ik in een maand tijd van 5 hamster plus 2 jonkies naar 1 (Vedo) ga.

Louise

[Cinder]

Jeetje Louise, dat hoop ik echt niet!
Ik wens je veel sterkte...
Heb verder geen tips want van gezondheid weet ik niet heel veel vanaf...

[CrazyCatLady]

Ik kan me voorstellen dat je hier niet bepaald vrolijk van wordt nee...

Ik ben toen niet met Mara naar de dierenarts geweest, waar ik achteraf spijt van heb gehad. Maar bij Mara was het niet ontzettend duidelijk of haar buik nu wel of niet dik bleef, omdat Mara niet zoveel was aangekomen als Paola, bij Mara was het niet overduidelijk, en het bij de jongen weghalen vond ik toen ook erg moeilijk, want het leek wel af te nemen, maar haar buik is van 10 juni tot 10 juli (de dag dat ze dood ging) nooit hetzelfde geweest, dus het heeft zo lang gesluimerd want het kan niet anders dan dat het daarmee te maken heeft gehad. Ik ken wel iemand die een keer met een schijnzwangere hamster naar de DA is gegaan, die voelt dan sowieso eerst of er (nog) iets in zit of niet, ik denk dat dat sowieso het belangrijkste is om te weten, of er nog iets in zit of niet. Wat een dierenarts daarna doet zou ik eigenlijk niet weten... Dit is natuurlijk wel een erg rotte situatie..

[Louise]

Maar Mara heeft dus nog wel een maand geleefd? Als Paola de jonkies blijft accepteren, en het een maand volhoudt, is er nog wel hoop voor de jonkies. Daarvoor hoeft ze het zelfs nog maar een dikke week vol te houden.

Louise

[CrazyCatLady]

Mara heeft inderdaad nog een maand geleefd, je zou het kunnen afwachten tot dat de jongen op eigen benen kunnen staan, al lijkt het me evengoed wel eng, want ja, stel dat Paola er last van heeft, zijn de jongen haar dan niet te zwaar? En overleven de jongen dan wel? Misschien kun je Paola 'redden' als je met haar naar de DA gaat? Maar aan de andere kant, stel dat het niet goed komt met Paola, ook al ga je naar de dierenarts, dan kost het misschien ook het leven van de jongen én Paola... Het lijkt me een lastig besluit. Als ik het met Mara over zou mogen doen zou ik naar de DA gegaan zijn omdat de jonkies niet hebben overleefd, maar dat is achteraf praten. Beide keuzes kunnen negatief en positief uitvallen denk ik.

[Knorretje]

Het is nu een hele moeilijke keuze, dat kan ik me voorstellen. Ik heb hetzelfde dilemma gehad me tLuna. De eerset week na de bevalling was ze nogal afwijzend, net als jij beschrijft bij Paola, dus had ik haar niet lastiggevallen. Maar ne een week werd ze rustiger en had ik haar buikje gevoeld. Toen voelde ik meteen dat er een kleintje was achtergebleven. Ik heb toen de dienstdoende weekend dierenarts gebeld, die me niet geloofde, volgens hem was dat de normale contractietoestand van de baarmoeder na de bevalling, maar ik iwst zeker dat dat niet het geval was. Toen maandag Verstappen gebeld, en gevraagd wat hij ervan dacht. Luna was toen nnog niet ziek, en zorgde goed voor haar jongen. Hij zei dat een achtergebleven jong vaak mummificeert en de hamster daar geen problemen mee hoeft te krijgen, en adviseerde af te wachten tot de jongen oud genoeg waren om zonder moeder te kunnen. (Omdat ik bang was dat als ik met haar naar de DA zou gaan ze de jongen zou verstoten, AB voor een zogende moeder ook niet zo goed is, en een operatie nog minder....)
Omdat hij er veel vanaf weet, en ik weet dat bij runderen zo'n achtergebleven jong inderdaad kan mummificeren zonder enige klachten van moeder koe, heb ik dat advies gevolgd. Helaas.
Toen de jongen twee weken waren werd Luna plotseing veel zieker, en mest ik haar van de jongen scheiden. Die waren toen erg achter in groei, dus ze had al langer slecht melk gegeven. Toen ben ik wel meteen met haar naar de DA geweest, maar haar toestand was al te slecht voor operatie. De AB mochten niet baten en ze overleed toen de jongen 3 weken oud waren. (de jongen heb ik met de hand grootgebracht, 3 hebben het gered.) Nu weet ik dat een achtergebleven jong bij een hamstetr eigenlijk altijd een zeer ernstige baarmoeder ontsteking geeft. Niet meteen na de geboorte, maar later wel. Als je daar op wacht ben je er vrijwel zeker te laat bij voor moeder hamster. De enige manier om haar te redden is een operatie, AB zijn niet voldoend omdat die het rottende jong niet weg kunnen nemen, dus de bron van infectie blijft.
Ik begrijp dat de keuze heel moeilijk, is, daar kan ik je niet bij helpen. Maar ik vrees dat het een keuze is tussen proberen Paola te redden met een operatie, of de jongen zo lang mogelijk bij haar houden zodat die het redden, maar dan hoogstwaarschijnljik Paola verliezen. Achteraf had ik gewild dat ik meteen de keuze voor operatie had gemaakt, maar dat is zo persoonlijk.
In ieder geval echt heel veel sterkte Louise, met je beslissing, en met Paola. Ik leef echt met je mee.

[Louise]

Ja, jullie beschrijven het dilemma erg goed. Op dit moment denk ik dat ik in ieder geval morgen de dierenarts bel (een onbekende/nieuwe natuurlijk, vanwege de verhuizing, ben ik ook niet zo blij mee). Als het enige wat er te doen is, een operatie op korte termijn is, denk ik dat ik dat niet ga doen. Operaties lopen zo vaak verkeerd af bij hamsters, en dat ben ik inderdaad Paola en de jonkies kwijt. De jonkies bij een operatie sowieso, lijkt me, want wat moeten die terwijl Paola geopereerd wordt en daarna, die kunnen niet bij haar blijven.

Wanneer zouden de jonkies het zonder Paola kunnen redden, en ook zonder al te intensieve zorg van ons - want Henk en ik werken natuurlijk allebei gewoon en ze moeten echt zowel overdag als 's nachts uren zonder ons kunnen.

Louise

[Yvon]

Wat erg zeg! Ik hoop zo dat alles weer goed komt, met Paola en met de kindjes!

[Esther]

Het is inderdaad een erg groot dilemma, maar voor mij is de moeder altijd belangrijker dan de kindjes. Wij hebben vorig jaar een konijn uit het asiel gehaald die zwanger bleek te zijn. Ook al hadden we haar nog maar 2 dagen toen ze naar de da moest, zij was voor ons het belangrijkste. We wilden haar graag hebben en konijnenkindertjes zijn er al genoeg. Natuurlijk hadden we ze het liefst gered, maar je houdt van de moeder. Ik zou dus naar de da gaan, de jonkies meenemen en kijken wat er moet gebeuren.
Heel veel sterkte en succes ermee. Er is waarschijnlijk geen enkele goede beslissing.

[Selena]

Wat een nare situatie. Ik begrijp alle afwegingen goed.
Ik denk zelf dat ik koste wat kost paola zou willen redden... MEt haar heb je toch al een goede band. MAar ja als ze het niet haalt en de jongen daardoor ook niet heb je dubbel verdriet...
Ik pm je nog even.
Sterkte hoor.

[Eline81]

Wat ontzettend naar dat het niet goed gaat met Paola. Is er denk je nog kans dat het meevalt, dat er toch geen kleintje is achtergebleven? En hoe gaat het nu met de jongen, wordt er nog goed voor ze gezorgd? Ik hoop voor je dat je geen keuze hoeft te maken tussen Paola en de kleintjes, wat een zwaar dilemma! Sterkte.

[Louise]

Dank jullie wel allemaal voor het medeleven - dat kan ik wel gebruiken, het is wel moeilijk. Het is ook niet echt de keuze voor Paola OF de jonkies, aan alle keuzes zit het risico dat ze het geen van allen halen. Wat Esther zegt - er is geen goede beslissing, lijkt het.

Ik zie nu niet zo veel, ze liggen in een diep nest, maar ik heb de jonkies nog wel horen piepen. Ik probeer nu maar even m'n zorgen een beetje uit mijn hoofd te zetten totdat ik morgen de dierenarts kan bellen. Wel balen dat ik net morgen zo'n lange werkdag heb - ik moet de hele dag naar Amersfoort, voor 7 uur de deur uit, na 7 uur er pas weer in - dat komt erg ongelukkig uit.

Louise

[Friet]

Heel veel succes morgen!!!!