Hij was de laatste week erg achteruit gegaan en kon vandaag niet meer lopen zonder om te vallen. Eten en drinken ging ook bijna niet meer. Zijn oogjes zaten dicht en zijn blaasontsteking was opnieuw begonnen. Hij kon echt niet meer, ik hoop echt dat ik de juiste beslissing heb genomen.
Met al die ziektes heeft hij toch nog een mooie leeftijd gehaald. 1 jaar en bijna 8 maanden is niet slecht, hoewel ik liever had dat hij eeuwig leefde.
Hij is heel vredig gestorven, het leek alsof hij glimlachte.
Morgen breng ik hem naar het crematorium, dan heb ik hem toch voor altijd bij mij.
Lieve Donkey, ik mis je verschrikkelijk en ik zal je nooit vergeten.
Ik weet even helemaal niks te zeggen...
